Монголд өнөөдөр хүнийг авардаг систем биш, хүнийг саатуулдаг тогтолцоо ажиллаж байна. Насаараа эрүүл мэндийн даатгал төлсөн иргэн өвдөх үедээ үйлчилгээ авахын оронд тэвчээр, аз, мөнгө гуравт найдах ёстой болжээ. Дээрээ сангаа хоосолж, доороос нь иргэдээр төлүүлдэг энэ салбар үнэхээр эрүүл мэндийн төлөө юу, эсвэл эвдэрсэн тогтолцооны туршилтын талбар уу?
Эдгээрийг:
эмнэлэг бүрт
тасаг бүрт
дахин, дахин асууна.
Эрүүл мэндийн салбарт нэгдсэн систем гэж үнэхээр байдаггүй юм уу? Эсвэл байдаг ч иргэний амь түүнээс доогуур үнэлэгддэг үү? Асуумж бөглөж байх хооронд юу болж байна вэ?
Тэр мөчид:
өвчин хүндрэх эрсдэл нэмэгдэж байна
алтан минут алдагдаж байна
хариуцлагагүй саатал бодит аюул болж хувирч байна
Яаралтай тусламжийн үед секунд үнэтэй гэдгийг энэ салбар ойлгодоггүй юм уу, ойлгохыг хүсдэггүй юм уу?
Бүртгэл → эрэмбэ → үзлэг = амь насны алдагдал
“Яаралтай” гэх нэрийн дор:
Бүртгэлд саатуулна
Эрэмбэ хүлээлгэнэ
Дараа нь үзнэ
Энэ шатлал бол цаасан дээр гоё харагддаг. Гэхдээ бодит амьдрал дээр энэ нь амь насанд заналхийлсэн саатал юм. Яагаад иргэний мэдээллийг нэгдсэн серверээс татаж болдоггүй вэ? Яагаад бүртгэл биш, оношилгоо эхэлдэггүй вэ? Асуудал хэнд байна вэ?
Нэгдсэн мэдээллийн сангүй
Дижитал шийдэл нь ажиллахгүй
Яаралтай тусламжийн протокол нь хүний амьдралд нийцэхгүй
Иргэнийг хүн биш, “бүртгэлийн нэгж” гэж хардаг хандлага
Ийм байхад яаралтай тусламж гэдэг нэр бол зүгээр л самбар дээрх бичиг. Эцэст нь нэг л асуулт үлдэнэ.
Монгол Улсад:
Яаралтай тусламж үнэхээр яаралтай юу?
Даатгал төлсөн иргэн амь насаа аврахын тулд дахин саатах ёстой юу?
Энэ систем хэчнээн хүнийг “хүлээлгийн өрөөнд” алдах вэ?
Яаралтай тусламж гэдэг:
асуумж биш
бүртгэл биш
дараалал биш
Яаралтай тусламж гэдэг бол амьд үлдэх сүүлчийн боломж. Тэр боломжийг систем өөрөө устгаж байна.
СЭТГЭГДЭЛ Үлдээх